11 Mart 2012 Pazar

09.03.2012 H-19.53

bugünle birlikte tam 4 ay oldu.Sen her cumaları terkedip anımsıyorsun bense dibine kadar yaşayarak.Belki kabullenemiyorsun.Belki de denk geliyor gidişlerin ben öyle sanıyorum.neden hala umrumdasın onu bile bilmiyorum tek bildiğim şu an ayrılığın en boktan evresindeyiz.ne yaptığımı belli değil.ben hala şoktayım mesela .dengesizimya cok neseliyim ya çok ügün.bi gece noldu biliyomusun istanbuldaydım evde.bi anda gülme krizine girdim.yarım saate yakın güldüm .kahkahalarla durmak istedim olmadı.ısrarımın sonucunda gözlerimden yaşlar geldi ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya basladım ve yine durmak mümkün olmadı.bunun sebebini biliyomusun.biriken sinirlerimin kriziymiş.bunun günah keçisi sensin.seni ilan ettim.sen hiç bişey bilmiyosun anlamıyosun duymuyosun bile nerden anlıcaksın.içimde bi yara gibisin .tam geciyo derken tekrar kanatıyosun tek bi hakereketle.bi söz bi bakış bile yetiyo buna.nasıl bi dağılmaktır bu.

lullaby D-09.03.2012..H-20:00

derin bi karanlıktayız şimdi yasda bi örümceğin ağına takıldığımızı farzet sevgilim memnun değiliz fakat çırpınmıyoruzda.Karşı koymak istiyoruz ama yapmıyoruz gururumuzdan .Birimiz diğerini beklio bi adım için.Hlabuki örümcek ağı nedirki insanlar için biz onu bi nefesle dağıtırız.bi nefesine ihtiyacımız var sevgilim.inan çok bişey istemiyorum sadece bi kez adım dökülsün dudaklarından.

09.03.2012/20.05

güzel bi cuma günüydü aslında.herşey harika gökyüzünün muhteşemliğini yalnızca bi avuç bulut bozuyodu.bitek o vardı kötü anlamlar taşıyan o gün.O bulut bizim ayrılığımızmış meğer arkadaşım(!).o bulutmuş bize kıyacak olan ve an gelip küsünce anladım zalimliğini sonra da sonra o da çok üzüldü ben de .2 mizde ağladık ağladık..
from school to domitory

4 Şubat 2012 Cumartesi

L


Çoook özlemişim uzun zaman oldu konuşmayalı senle.özlemezmi insan hiç ?
Her nekadar odunluğumdan ötürü yine bi çıkmaz da bıraksamda durumu gururumu öldüremezdim ben aşk insanı değilim mantığı uçuramıyorum saniyelikte olsa.
İstediğin kadar uğraş bu kadar inatla hiç bişekilde uzlaşamayız biz!
Ulan varya nasıl sinir oldum öfkeeden masayı kırmak üzereyim ahh ya ne var ki sanki bu kadar inatlaşcak neyse daha bitmedi 

29 Ocak 2012 Pazar

mesela

her gün bana baktığın her günden 1 kare kırpıp koyuyorum aklımın bi yerine..neden bilmiyorum ama her günün sonunda içimden her birine saatlerce bakmak geliyor.En ufak ayrıntısına kadar kadar,saniye saniye.Evet küs değiliz ama neyiz? arkadaş mı? olamayacak kadar tedirgin,mesafeli..e küste değiliz öyle olsaydı bana öyle bakmazdın..aman of ya yine kızdım sana çok kızdım 
26.01.2012 
(otobüsteyim istanbul'a gidiyorum şimdi mola verdik.Muavin otobüsün camını yıkarken birden seni gördüm aşağı inen suyun dalgalarında,anlıktı hatta saniyelik diyebilirim.ama çok netti.en son bakışındı görüdüğüm en son bakışın gözlerimin içine ve ben çok özledim) 04:40